نصف ديگر ( 1 ) آن را به فقرا و ايتام و ابن السّبيل سادات كه از طرف پدرى ، يا ( مادرى و پدرى - خ ل ) پدرى و مادرى سيّد باشند ، نه طرف مادرى تنها . [ 70 ] - اما اگر سيّد غنى باشد ، و خمس به او بدهند ، كفايت نمىكند .

--> مفهوم آن معلوم و مشخص است ، امّا در مورد خمس و مانند آن ، اعلميّت شرط نيست ، بلكه چه بسا غير اعلم اگر اورع و پرهيزكارتر باشد ، ممكن است با دقّت بيشترى در مصرف شرعى آن تلاش و سعى خود را به كار ببرد ، و يا از باب آنكه فرصت بيشترى دارد ، مىتواند بنفسه نظارت داشته باشد ، مثلا اعلم به جهت كار زياد و گرفتارى او - گرچه جواب و پاسخ به مسائل شرعى هم باشد - مصارف را به عهدهء ديگران قرار مىدهد ، در نتيجه خود بنفسه ، فرصت كافى براى نظارت ندارد . اما مجتهدينى كه فراغت بيشترى دارند - خصوصا در صورت آنكه زاهدتر ، و باورع‌تر باشند - خودشان با فرصت بيشتر ، مىتوانند نظارت مستقيم بر روى مصارف شرعى داشته باشند . 1 - ( امد ) احتياط آن است كه اين نصف هم مانند آن نصف ، با اذن مجتهد جامع الشّرائط - با جهاتى كه در حاشيهء سابق ذكر شد - به مصرف برسد ، و يا اساسا در اختيار وى قرار گيرد تا آن مجتهد با دقّت كامل به مصرف شرعى برساند .